“Je moet de vis wel ruiken, maar het moet niet naar vis stinken”

“Je moet de vis wel ruiken, maar het moet niet naar vis stinken”
1 vote[s]

Een bezoek aan de Scheveningse Visafslag

Ik zal er maar direct voor uitkomen: ik ben absoluut geen visliefhebber. Als geboren en getogen Scheveningse is het bijna een doodszonde, maar meer dan een stukje kibbeling, een lekkerbekje of een heel dun plakje zalm op een toastje gaat er bij mij niet in. Een bezoek aan de Scheveningse Visafslag stond dan ook niet bepaald hoog op mijn ‘to do-lijstje’. Ook het tijdstip van zo’n bezoek, vrijdagochtend om 6.30 uur, klonk voor mij niet bepaald aantrekkelijk. Maar als zo’n uitnodiging voor de zoveelste keer in je mailbox belandt en de rondleiding wordt gegeven door niemand minder dan Allie Simonis (van onder andere ‘Simonis aan de Haven’), dan moet je toch een keer toehappen.

Visafslag 01

Dus zo gebeurde het dat ik op een zomerse vrijdagmorgen, om 06.05 uur wakker schrok en me realiseerde dat a. mijn keurig om 05.00 uur gezette wekker niet was afgegaan en b. dat ik heel snel moest gaan douchen om nog op tijd te komen voor de rondleiding. Ik heb mezelf nog nooit zo snel door mijn ochtendroutine heen gewerkt, maar om 06.30 uur stond ik – lichtelijk buiten adem – bij de Visafslag.

Na een kopje koffie was het dan echt tijd om de hallen van de afslag te betreden. In de eerste hal was een groepje mannen druk bezig met het sorteren van Schol. Volgens Allie Simonis is Schol de belangrijkste vissoort voor Nederland. “Ik durf zelfs te stellen dat het bestaan van de Nederlandse afhangt van deze vis. Hij wordt veelvuldig gevangen, maar brengt erg weinig op. De consument weet de Noordzeevis niet meer te waarderen en dat is jammer. In de supermarkt kiest men steeds vaker voor Panga of Tilapia, maar – en dat is mijn mening – dat mag je niet eens vis noemen.”

Visafslag 03

Maar waarom kiest men dan zo massaal voor de voorverpakte Tilapiafilet in plaats van al die verse vissoorten die praktisch voor onze voordeur gevangen wordt? Is het de prijs? Een kleine speurtocht leert me dat dit het niet kan zijn. Als ik kijk naar de prijs voor een ‘Koekepan Tilapia’ van circa 250 gram bij een landelijke grootgrutter is dat 3,75 euro. Als ik een kilo Schol, Schar, Poon, Makreel of Wijting bij één van de visboeren in de omgeving zou halen betaal ik ongeveer 3,50 euro voor een kilo. En dan is het niet eens in de aanbieding. Volgens Simonis moeten we de oorzaak in een andere hoek zoeken: kennis. “Men heeft geen idee hoe makkelijk het is om een vis klaar te maken. Neem Rode Poon. Je bestrooit ze met wat zout en peper, legt er dunne plakjes citroen op, wikkelt de vis in folie en legt zo’n pakketje 20 minuten in de oven. Zo simpel kan het zijn.”

Visafslag 05

In een andere hal treffen we Ron Dijkhuizen, keurmeester van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Hij keurt de aangelande vis en geeft ze een letter mee. “A is standaardkwaliteit, E is zeer goede kwaliteit en B is vis die geschikt is voor consumptie”, legt Dijkhuizen uit. “En dan hebben we ook nog afkeur, die krijgen geen letter maar worden direct vernietigt.” Het blijkt dat er net een kist ‘afkeur’ is afgevoerd. “We komen het hier vrij weinig tegen. Vaak is het vis die niet hier is aangeland, maar geïmporteerd is. Vers is het dan niet meer. Je ziet het meteen. De kieuwen zijn meestal gelig of bruin. De ogen flets. Duidelijk niet geschikt voor consumptie.” Uiteraard is ook de geur van de vis belangrijk. “Vis moet eigenlijk ruiken naar zeewier. Ik zeg het altijd zo: je moet de vis wel ruiken, maar het moet niet naar vis stinken.”

Visafslag 02

Even verderop leidt Simonis het groepje langs een aantal ‘vergeten’ vissoorten. “Dit is Horsmakreel. Dit gaat bijna allemaal naar het buitenland. Er zit veel graat in, maar in bijvoorbeeld Nigeria is dit een grote bron van eiwit voor de arme bevolking”, legt hij uit. “Schar is heerlijk om te eten in de winter en makkelijk klaar te maken. En de vis die afgelopen zomer veelvuldig in het nieuws was, de Pieterman, is ook weer in opmars. Vroeger werd deze vissoort heel veel gegeten en hij werkt nu aan een comeback”, lacht Simonis.

Visafslag 06

Na de rondleiding tussen de viskisten worden we meegenomen naar de mijnzaal. Hier worden de kisten Schol, Tarbot, Schar en Rode Mul uit de naastgelegen vishal geveild. De meeste bieders zijn groothandelaren, maar wat de Scheveningse Visafslag uniek maakt is dat er ook een aantal lokale restaurants hier direct hun inkoop doen. “Vis die ’s ochtends aan wal is gebracht kan ’s middags al tijdens de lunch op je bord liggen”, aldus Simonis.

Al met al blijkt zo’n bezoekje aan de Visafslag ook voor niet visliefhebbers heel informatief te zijn. En ben je wel een fervent viseter dan is zo’n bezoek echt een must! Iedere eerste vrijdag van de maand, van 6.30 tot 7.30 uur, is er een rondleiding over de Scheveningse Visafslag. Meer informatie en aanmelden via telefoon: 0900-3403505 of e-mail: tours@denhaag.com. Meer achtergrond over de diverse afslagen in Nederland, waaronder die van Scheveningen, via de website: www.unitedfishauctions.com.

Tekst en beeld: www.lexromedia.nl


Trek gekregen in een lekker visje?

Maak dan eens deze ovenschotel van vis. Hier kun je alle visfilets voor gebruiken.

Ovenschotel van zalm en groenten

Print Friendly, PDF & Email

You may also like...

1 reactie

  1. Nicole Orriëns schreef:

    Dat is een handige vuistregel: vis mag je ruiken, maar hij moet niet stinken. Dat ga ik zeker onthouden. We eten nu gemiddeld 1 x per week vis, namelijk zalm. Uit de oven, die dan veels te droog wordt : (

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.